Ακούσαμε το EP των Άγγλων WORSHIP THE SACRIFICE με τίτλο "Veil Of Revelations"

 

Οι Worship The Sacrifice με το Veil Of Revelations δεν προσπαθούν να σου εξηγήσουν τι παίζουν — στο κοτσάρουν στα μούτρα και άμα δεν αντέχεις, πρόβλημά σου. Αυτό το EP είναι η πιο ξεκάθαρη και ταυτόχρονα πιο επικίνδυνη εκδοχή του ήχου τους μέχρι τώρα: melo-chaotic death metal, όχι σαν ταμπέλα, αλλά σαν πραγματική σύγκρουση μελωδίας και βίας.

Η μπάντα έχει κόψει το περιττό λίπος. Τα κομμάτια μπαίνουν κατευθείαν στο ψητό, με riffs που πότε σε τραβάνε με μελωδικά hooks και πότε σε σέρνουν μέσα σε χαοτικά ξεσπάσματα χωρίς προειδοποίηση. Το χάος δεν είναι τυχαίο — είναι ελεγχόμενο, σχεδόν χειρουργικό. Φαίνεται ότι έχουν λιώσει τη σκηνή με live και ξέρουν πότε να πατήσουν γκάζι και πότε να αφήσουν τον ήχο να αναπνεύσει.

Φωνητικά: άρρωστα, δυναμικά, χωρίς πόζα. Δεν υπάρχει «ασφαλές» growl εδώ. Υπάρχει ένταση, απειλή και μια αίσθηση ότι ο τραγουδιστής δεν παίζει ρόλο αλλά ξεφτύνει κάτι που τον καίει. Η παραγωγή βοηθάει — καθαρή αλλά όχι αποστειρωμένη. Κρατάει το underground χώμα στα παπούτσια της.

Στιχουργικά, το EP μπλέκει με αυταπάτες, χειραγώγηση και πνευματική τύφλωση χωρίς να γίνεται preachy ή ψευδο-φιλοσοφικό. Δεν σου λένε «ξύπνα» σαν motivational quote· σου δείχνουν το μαχαίρι και σε ρωτάνε αν θες να κόψεις μόνος σου το πέπλο. Το instrumental Behind the Veil λειτουργεί σαν ανάσα πριν ξαναβουτήξεις στο σκοτάδι, ενώ το Nemesis δεν είναι απλό tribute — είναι κακοποιημένο, βαρύτερο, πιο βρώμικο, σαν να το πέρασαν μέσα από τον δικό τους μηχανισμό.

Το Veil Of Revelations δεν επαναπροσδιορίζει το death metal, αλλά ξεκαθαρίζει τι σημαίνει να το παίζεις με ταυτότητα το 2026 χωρίς να γλείφεις trends ή να παριστάνεις κάτι που δεν είσαι. Είναι EP για μικρά venues, ιδρωμένα pits και κοινό που δεν θέλει να του κρατάς το χέρι.

Ωμό, επιθετικό και ειλικρινές.
Αν αυτό είναι το “veil”, τότε το επόμενο βήμα καλύτερα να είναι ακόμη πιο επικίνδυνο.

 

OFFICIAL LINKS

https://linktr.ee/Wtsepk